Welkom thuis…

IMG-20180306-WA0004Een week voordat we uiteindelijk samen vertrekken voor een weekje vakantie wisten we nog steeds niet waar naar toe en zelfs niet óf we wel of niet zouden gaan. Vanwaar de twijfel? Nou, zoals bekend is dit jaar niet het makkelijkste jaar, we hebben geen oogst en moeten het doen met wat er is aan wijn. Voorlopig nog steeds niks aan de hand, maar dat gaan we echt wel merken natuurlijk. Het geld dat we niet uitgeven kan dus ook voor andere zaken worden gebruikt. Maar ja in april begint het gastenseizoen en het groeiseizoen in de wijngaard en werken we allebei weer (met heel veel plezier trouwens) 7 dagen per week van 8 tot 12 of later. En als het dan augustus is en de rek er een klein beetje uit lijkt te raken dan hebben we er wellicht spijt van dat we niet even weg zijn geweest in februari. Want in augustus als gasten beginnen te zeggen dat het ‘er bijna op zit’ , volgt er nog een heel stuk seizoen achteraan, meestal hebben we tot half november gasten en normaal gesproken in september (onze allerdrukste maand) en oktober de oogst te verwerken. Daarna volgen maanden van werk in de chai en voorbereidingen voor de najaarsproeverij. Onze eerstvolgende mogelijkheid om er even tussenuit te knijpen zou dan volgend jaar februari zijn, weten we uit ervaring. Deze overpeinzing doet ons besluiten om onze tasjes te pakken en ‘m te smeren, met als eerste stop de Franse Jura, waar onze nieuwe Franse vrienden wonen. (door Claudia liefkozend ‘de Jurabrothers’ genoemd, hoewel ze strikt genomen niet in de Jura wonen, nèt niet) Ze hebben ons diverse malen uitgenodigd om hun en hun familie te komen bezoeken, als we ze bellen om van onze komst te vertellen wordt ons verboden een hotel te boeken. Normaal gesproken trek ik me daar niks van aan, ik houd er absoluut niet van om andere mensen ‘tot last’ te zijn (we hebben zelf onze eerste jaren in Frankrijk nog vers in het geheugen staan, toen ‘jan en alleman’ ons beschouwde als handig logeeradres), maar het klinkt zeer beslist en als ik hoor dat één van de broers een huis met 6 slaap- en badkamers heeft die zo’n beetje allemaal leeg staan, ben ik overtuigd. Ook leert een blik op de hotels in de omgeving me, dat er op dat gebied niet heel veel te beleven valt in die buurt.  En zo zijn we voor het eerst van ons leven te gast in twee Franse gezinnen, we slapen eerst een nachtje bij de ene broer en zijn gezin en de volgende twee nachten bij de andere broer. We worden allerhartelijkst ontvangen en meegesleept naar fantastische restaurantjes, mooie uitkijkplekjes, bevroren meertjes, vergezichten van bergen in de sneeuw en als hoogtepunt van ons bezoek, de kaasfabriek waar de allerbeste Comté wordt geproduceerd. De broer die geen kaas lust vergezeld ons ook naar binnen waar de geur voor hem gruwelijk moet zijn. Die middag lunchen we in een heus kaasrestaurant met zicht op de skipiste. Beter kon onze vakantie niet beginnen. Ook de rest van onze vakantie die we in Oostenrijk en Duitsland doorbrengen is verrukkelijk. Als we na een dikke week weer huiswaarts gaan zijn we vrolijk en vol goede moed. Als ik de ochtend na thuiskomt genietend onder m’n eigen douche sta, komt Michel binnen vliegen al roepend dat ik snel het water moet uit zetten. In ons kantoor en onze badkamer komt aan beide kanten van de muur het water in forse stralen naar beneden. Na onderzoek blijkt onze boiler het te hebben begeven. Als we ons ontbijt nuttigen verteld Michel dat hij ook al de nodige ellende heeft gehad omdat er voor de zoveelste keer een kleine kudde koeien van Massoubre om ons huis rondliep toen hij naar de bakker ging om een broodje te halen. Het zijn koeien met enorme hoorns, voornamelijk stieren en ze vertoonden agressief gedrag. Een aantal was bezig onze olijfbomen te molesteren. En Massoubre, de eigenaar van het spul, nam z’n telefoon niet op. Uit ervaring weten we dat de politie bellen geen zin heeft. Die had Stan in de week dat we weg waren al een keer uit radeloosheid gebeld. En zo zitten we met z’n drieën mopperend aan ons ontbijt. We zijn weer helemaal thuis en uit vakantiemodus. Michel besluit na een kop koffie dat hij Meneer Massoubre maar even een bezoekje gaat brengen. Als hij ‘m uiteindelijk heeft gevonden maakt hij ‘m duidelijk dat het niet kan zijn dat we vanaf nu weer dagelijks bezoek gaan krijgen van zijn koeien. Na inspectie van de wijngaard blijkt dat ze ons dagelijks bezoeken en omdat koeien gewoontedieren zijn kunnen we ervan uitgaan dat als ze niet vastgezet worden ze dit blijven doen. Massoubre geeft aan dat hij geen mensen heeft om de kudde in de gaten te houden en het lijkt alsof we opnieuw bezig zijn aan een gebed zonder einde.

Project

Toch kunnen een paar loslopende koeien en een ‘beetje’ water (zo’n beetje de gehele boekhouding van afgelopen jaar is nat) ons niet uit het lood krijgen. We hebben wel voor hetere vuren gestaan, bovendien hebben we net 400 brieven en 500 mailtjes de deur uitgedaan waarin we mensen proberen te enthousiasmeren voor ons chai/kamers project. Het filmpje waar ik in mijn vorige blog over repte is waarachtig mooi geworden vind ik zelf, (bravo voor Pim van Aerial Boys!!) maar vinden ook een heleboel andere mensen. We krijgen superleuke reacties en heel voorzichtig druppelen de eerste belangstellenden binnen op ons lijstje. We gaan in maart (en dat is al angstvallig snel)naar Nederland om meer informatie te verschaffen.(harde feiten en cijfers!) Ondertussen zijn onze cijfers door een accountant bekeken en gewogen. Inmiddels zijn we ook begonnen met het bezoeken van een aantal Franse banken en ook daar wordt zeer enthousiast gereageerd op onze plannen. Herman is trouwens een goede vriend die ons tijdens zijn vakantie bij ons vol bewondering heeft geobserveerd en heel goed heeft gezien waar we goed in zijn, en waar we hulp bij zouden kunnen gebruiken. Geheel belangeloos heeft hij aangeboden om onze bouwplannen nog eens goed door te lichten. Met veel plezier is hij erin gedoken en heeft hij vooral cijfermatig bekeken waar we het moesten veranderen en waar het al goed in elkaar zat. Nu ligt er dus een plan dat klopt van alle kanten dankzij de expertise en liefhebberij van Herman. Mocht je trouwens helemaal niks van ons hebben ontvangen en wel willen weten waar het over gaat, kijk dan even op onze website onder wijngaard/investeren. Daar staat wat de bedoeling is en kan je gelijk het filmpje bekijken.

Advertenties