Grootse plannen…

20171203_090732

‘Na de proeverij gaan we even lekker niks doen’ vertelde ik op onze najaarsproeverij. Maar eenmaal thuis gekomen was er niet veel rust, ik had ook een tripje met m’n vader gepland en de thuisblijvers moesten ook goed verzorgd achter blijven. Gelukkig kon er een goede vriendin voor m’n moeder zorgen. (met één arm voor jezelf zorgen is lastig als je het niet gewend bent) Ik moest voor een aantal dagen vooruit koken.(sommige mensen kunnen met beschikking over twee armen evengoed niet koken) En zo sta ik de avond voor mijn vertrek in vier verschillende gerechten te roeren. “Dit maakte ik ook vaak in Australië, mam” zei Stan toen hij een hap Chili nam.  “Alleen smaakt deze ongeveer honderd keer beter…” We lachen er samen om en ik ben blij dat het me gelukt is om de mannen verzorgd achter te laten. Mijn vader en ik genieten van een paar dagen in de ‘grote stad’ en we voelen ons meer dan ooit provinciaaltjes. ‘Thuis’ zijn de mannen druk met het opruimen van de afterproeverij en het broeden op plannen. Plannen voor de nabije toekomst. Er moet een nieuwe chai komen en met de groei die we afgelopen seizoen gemaakt hebben lijkt het nu dan toch binnen handbereik te komen. Ook op onze proeverij waar we een kleine presentatie hadden van de plannen waren veel enthousiaste reacties. Sowieso was het aantal bezoekers enorm en de sfeer supergoed. Als ik mijn verbazing erover uitsprak was er altijd wel iemand die me wist te vertellen dat het zo druk was omdat we dat dik verdiend hebben. Het was alsof iedereen ons na de diefstal van vorig jaar december en de vorst van afgelopen voorjaar, een hart onder de riem wilde steken. Nou lieve mensen dat is gelukt! Dus in plaats van achterover leunen bij het haardje met een boek ben ik nu bezig met het opnieuw inrichten van ons klanten bestand zodat we iedereen beter kunnen bereiken. We gaan proberen om een aantal avonden te organiseren om onze plannen duidelijk te ontvouwen. Er komt dus nieuws aan!

Nieuwe buren

Verder ben ik natuurlijk ook gewoon bezig met de dagelijkse dingen/sleur zoals het bedenken van kerstgedoe. We zijn dit jaar uitgenodigd bij onze nieuwe buren en hoewel we dat enorm leuk en lief vinden, zijn we ook een beetje bedroefd omdat we onze ‘oude’buren hebben moeten uitzwaaien. Nog één keer hebben we samen aan tafel gezeten, heerlijk gegeten en veel gelachen. Maar oh, wat zullen we deze mensen missen. Nooit meer dat ‘klopje’ op het keukenraam als we net koffie gingen drinken. Toch mogen we absoluut niet klagen, want onze nieuwe buren houden net als de vorige bewoners ook van lekker lang tafelen, praten, lachen en een glaasje wijn drinken. Ook hebben ze ons sinds hun komst naar ons gebied al vaak overladen met enorme hoeveelheden kaas uit ‘hun gebied’ en we zijn ook al uitgenodigd om ze daar te bezoeken. En nu gaan we dus kerstavond bij ze doorbrengen. We hebben ze al goed gevraagd wat de bedoeling is, want we hebben nog nooit kerst met Fransozen gevierd. Het schijnt vooral ‘hoe verrassend’ om veel eten en drinken te draaien en het is ook vooral de bedoeling om een beetje mee te helpen. Nou, dat klinkt me als muziek in de oren, dus ik heb me vooral aangemeld voor het verzorgen van de desserts. En tot nog toe vonden ze dat prima. Morgen komt de vrouw des huizes deze kant op gereden met een busje vol huisraad. We hebben de heren beloofd ons over haar en het busje met inhoud te ontfermen. Ik zal zorgen voor een fijn bordje eten en dan kunnen we de kerstplanning ook gelijk verder bespreken.

Toch gaat ondanks de uitnodiging van de buren het hele kerstgebeuren een beetje langs ons heen. Normaal verheugde ik me op het optuigen van de kerstbomen en het bedenken van kerst lekkernijen, maar dat kwam omdat ik dat allemaal besprak en uitvoerde met Claudia. Ik merk dat ik er in ons mannenhuishouden weinig gehoor voor krijg als ik bijvoorbeeld vraag of er al kerstfilms op televisie zijn. Dus ik kijk vooral uit naar de thuiskomst van Claudia en toevallig valt dat samen met de kerst. Een leuker kerstcadeau is er niet!

Tja en dan is er Oud en Nieuw. Normaal gesproken gaat na begin november de deur van onze B&B op slot en komen we er alleen om een flesje wijn te pakken. Maar dit jaar hadden we bedacht dat het ons een goed idee leek om gewoon ‘open’ te zijn met Oudjaar. En zo ben ik dus ook bezig met plannen maken voor onze gasten die hier deze dagen zullen doorbrengen. Plannen die vooral gaan over, jawel, eten en drinken. En ook dan komt er een fijn cadeau onze kant op. Stephanie die al tijden zo’n beetje aanéén stuk werkt heeft besloten een weekje geen Petit Louis te draaien. We kijken er al naar uit om samen met ons gezin en nog een heleboel andere mensen een nieuw jaar in te luiden.

Want zoals Daniëlle me net appt: Nieuwe rondes, nieuwe kansen!

From Minzac, with love!

Advertenties